కూచ్ బీహార్ "రాస్ మేళా."...చూడండి

మేమిప్పుడుంటున్నఈ కూచ్ బిహార్ రాజ మాత గాయత్రి దేవి పుట్టినిల్లు .(ఆ రాజ వంశం గురించి మరెప్పుడైనా రాస్తాను )బెంగాలీల సంస్కృతిలో ఒక <విశిష్టత మేళాలు .శాంతి నికేతన్ లో ప్రతి ఏటా జరిగే "పౌష్ మేళ "చాలా ప్రఖ్యాతి గాంచింది .బెంగాల్ లో ప్రతి ప్రాంతం లోనూ ఆయా ప్రాంతాల ప్రత్యేకతలను అనుసరించి మేళా లు జరుగుతాయి .కూచ్ బిహార్ లో జరిగే మేళా పేరు "రాస్ మేళా "ఈ మేళా మదన మోహనుడు అనే పేరిట ఉన్న ఈ రాజుల కుల దైవం కృష్ణుని కోసం జరుగుతుంది .ఈ మందిరం 1890 ప్రాంతంలోది కాగా ఈ మేళా 1912 ప్రాంతం నుండి మొదలైంది .ప్రతి ఏటా కార్తీక పున్నమి నాడు ప్రారంభమయ్యే ఈ మేళా 15 రోజుల పాటు సాగుతుంది .ఒక కిలో మీటర్ పరిధిలో 1500 వరకు దుఖాణాలు బారులు తీరుతాయి .ఈ జిల్లా అస్సాం తదితర రాష్ట్రాలకు బోర్డర్ కాడం చేత ఆయా ప్రాంతాల ప్రజలు ఈ మేళాను దర్శిస్తారు .మందిరంలో "రాస్ చక్ర "తిప్పడంతో ఈ రాస్ పూర్ణిమ మొదలవ్తుంది .ఈ రాస్ చక్ర 40 అడుగుల పొడవు వుంటుంది .సాంప్రదాయంగా దశాబ్దాల నుంచి ఒక ముస్లిం కుటుంబం దీన్ని నిర్మిస్తుంది .ఈ రాస్ చక్రం పూల> కృష్ణుని బొమ్మలతో నిండి ఉంటుంది .ప్రజలు క్షేమ ,లాభ, ఐశ్వర్యాల కోసం దీన్ని తిప్పుతారు .ఆ సమయంలో కృష్ణుడు మందిరం లో నుండి వెలుపలికి వచ్చి చక్కగా బంగారపు గొడుగు వేసుకుని కన్నుల పండువ చేస్తాడు .{రాజుల కాలం నాటి అసలు విగ్రహం చోరీ ఐంది ఇప్పుడున్నది కొత్త విగ్రహం }మందిరం ఆవరణంలో వివిధ పురాణ ఘట్టాల బొమ్మలు కొలువు తీరుతాయి


ఇకపోతే మేళాలో అనేక రకాల దుఖాణాలు కనపడుతాయి చెప్పుల నుండి హుండీల వరకు తిను బండారాల నుండి ఖరీదైన బంగ్లా దేశ్ నేత చీరల వరకు ,ఇంకా ప్రభుత్వం ప్రమోట్ చేసే కొన్ని విషయ సంభంద దుఖాణాలు ,సర్కస్ ప్రజలని సంతోష పెడతాయి దూర ప్రాంతాల నుండి వచ్చే ప్రజల కోసం రాత్రి పూట నడిచేట్లు బస్సులు .రాత్రి బస చేసేందుకు ప్రభుత్వ అతిధి గృహాలు ఉంటాయి .15 రోజుల తరువాత ప్రభుత్వం బలవంతంగా మేళాని తొలగిస్తుంది .అప్పటి వరకు ప్రజలు వస్తూనే ఉంటారు
%;">నేనూ అమ్మాయి మేళాకి వెళ్లాం అది రోజూ వెళ్తూనే ఉంటుంది .రంగుల రాట్నాలు ఎంత తిరిగినా దానికి తనివి తీరదు .నిన్న వచ్చేటప్పుడు నానకి ,తాతకి ఇంకసలు ఎవ్వరి చెప్పకూడదని ఒట్టు పెట్టించుకుని నాకో విషయం చెప్పింది .ఏమంటే అది కూచ్ బిహార్ కే కలక్టర్ అవుతుందంట ,రాస్ మేళా లో చాలా రోజులు రంగులరాట్నాలుతిరుగుతుందంట . రాస్ మేళ ఎన్ని రోజులైనా అట్లాగే ఉన్చేస్తుందట .అందరూ ఆనంద పడతారు కదా అంది .మేళాలో అది గులాబి రంగులో ఉండే పీచు మిటాయి కావాలంది తీసిచ్చాక గుర్తొచ్చింది నానకి తెలిస్తే ఇద్దరి తోలూ వలిచేస్తాడని .ఎందుకంటే దానికి చాలా రోజులు జ్వరం వచ్చింది .అందుకని దానికి చెప్పాను నానకి చెప్పోద్దోరెయ్ మనం అని. పాపాయి వెంటనే ఒప్పుకుంది మళ్ళీ నేనే ఆలోచించి వద్దులే తప్పు చేసినా నిజమే చెప్పాలి కదా మనం అన్నాను .అప్పుడది చెప్పింది, ఏమీ కాదమ్మా అబద్దాలు చెప్పచ్చు. అవ్వ {అంటే మా అమ్మమ్మ }చెప్పింది ఈ ప్రపంచంలో ఒంద అబద్ధాలైన చెప్పచ్చోని అంది .మా అమ్మమ్మ అదీ ఏదేదో మాట్లాడుకునే వాళ్ళు .ఎప్పుడో ఈ భోధ చేసి ఉంటుంది ఆమె . నా బిడ్డ అది గుర్తు ఉంచుకోవడమే కాక ఎప్పుడు అప్లై చెయ్యాలో అపుడే అప్లయ్ చేసింది .అందరూ అంటారు నీ బిడ్డ ఏక సంతాగ్రాహి అని నిజమేనేమో అనిపించింది .

<

యమ దూత ఫోటో చూస్తారా .....

ఈ వూర్లో మేముంటున్న ఇంట్లో గార్డ్ రూం బాగా వెనక వైపు ఉంటుంది .నిన్న రాత్రి 8.౩౦కి సుదాంక్షు (ఇక్కడ పనిచేసే nvf) వచ్చి ఆసక్తిగా పామును చూస్తారా అని అడిగాడు .సరిగ్గా చిలుకు పక్కనే ఉందా పాము .చేతిని కొంచం అటు తీసికేలితే కాటు వెయ్యడమే .బెంగాలీలు దాన్ని" ఘర్ గిన్ని " అంటారట .అంటే ఇంటి గృహిణి అనమాట .ఎప్పుడూ ఇళ్ళల్లో ఉంటానికి ఇష్ట పడుతుండట .ఈ సారి ఎట్లాగో వీళ్ళు అది విషం పామని చెప్పారు .ఇంకా ఏం చెప్పారంటే పులికి మీరు కనిపిస్తే మీద పడి చంపేస్తుంది కానీ పాము మీ తల రాత చూసి చంపుతుంది కనుక భయపడ వలసిన పని లేదని .ఎప్పుడూ పాము పోస్టులు ఎందుకని అనుకున్నాను కాని ఈ ఫోటోలు నాకు బాగా నచ్చాయి .

పాము -కప్ప

ఇవాళ పదకొండున్నరకి అట్లాగా మా అమ్మ పాముని చూద్దువు గాని రమ్మని కేకేసింది .పది రోజుల క్రితం మా అమ్మ వాళ్ళు నా దగ్గరికి వచ్చేరు .మేమిప్పుడు కాస్త పట్నం వాల్లమయ్యాం గానీ మా అమ్మకి పల్లెటూరి వాసన ఇంకా పోలేదు అంచేత పాము పట్టుకున్నపుడు కప్ప పెట్టె గావు కేకల్ని విని ఇక్కడెక్కడోపాము ఉందని కని పెట్టేసింది .నాతో పాటు నా కుక్క పరిగెత్తుకొచ్చింది .కుక్క భయానికి పాము కప్పని వదిలేసింది .అంత వరకు చోద్యం చూస్తున్న బెంగాల్ కుర్రాడు ఇవాళ కప్ప "కపాల్ బాలో"అని సంతోష పడ్డాడు .అంటే కప్ప అదృష్టం బాగుందని అర్థం .అంతకు ముందో రోజు ఒక పాము మా ఇంట్లోకి వచ్చేసింది . మనిషి చక్కగా ఆ పాముని బయట వరకు నెట్టుకుంటూ వెళ్లి పోయిరంమని సాగనంపేడు .అప్పుడు ఇంకా నాకు పాముల పట్ల బెంగాలీ ప్రజల వ్యవహార స్సైలి తో పెద్దగ పరిచయం లేక పోవడం చేత పాపాయి చిన్నది కదా మేమైతే సరే అనే భయం చేత ఘోరంగా గొడవ చేసి ఆ పాముని చంపించేసాను .

పాముని కొట్టేటప్పుడు కూడా ఆ పాపమంతా నాకే చెందు గాక అని మనుసులో ప్రార్థించుకుని తరువాత పాముఫై దెబ్బ వేసాడు ఆ మనిషి .బెంగాలీలు "మాన్సాయ్" దేవతను పూజిస్తారు .మాన్సాయ్ దేవత మన నాగ దేవత ఒకటే .వారికి ఆ దేవత పట్ల భయ భక్తులు మెండు .అంచేత పాముల్ని సాధ్యమైనంత వరకు చంపరు ఏ పాము కనిపించినా మనమెక్కడ చంపమంటామోనని అబ్బే దానికసలు విషమే లేదనేస్తారు .ఇంట్లోకోచ్చిన పాము సంఘటన తరువాత నేను నింపాదిగా ఆలోచించుకొని బెంగాలీల భావజాలాన్ని గౌరవించాలని నిర్ణయించుకొని ఇప్పుడు పాము కని పిస్తే చూసీ చూడనట్లు వచ్చేయడం నేర్చుకున్న .ఇవాళ పామును గురించి అడిగితే కూడా అలాగే చెప్పారు అదేమీ చేయదు చాలా మంది దానిని జేబులో పెట్టుకు తిరుగుతారు అనీ ఇంకా తుంపర తుమ్పరగా వాన పడేప్పుడు ఈ పాములు ఆకాశం పినించి రాలుతాయని .ఎప్పుడు కరిసినా ఏమీ కాదు కానీ ఆదివారం కరుస్తే మటుకు తిరుగే లేదని చెప్పారు .href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgujl3bJxmHeBAN1Un6lJIliVo767NzPMn7kckfHb5ZCP00OzMl-ZW1pHLRe33wVDqpr0clI5__BHfbXKGkaozeBoudZ1zoryNnlIF4rPrRbXhoANjl7dyyVZwf-byiTJZ8EVRS_G0YkKc/s1600/snake+028.JPG">విషం లేని పాముకి ఆది వారం విషం ఎక్కడనుంచి వస్తుంది .పాముల మాట అటుంచితే మా ఇంట్లో జలగలు కూడా ఉన్నాయ్ .మా కుక్కల్లో కాంచన అనే కుక్కకి ఆరు బయట ఆడటం బాగా ఇష్టం అలా ఆడుకునేప్పుడు జలగలు దాన్ని పట్టుకు ని దాంతో పాటు ఇంట్లోకి వచ్చేస్తాయి .ఇంట్లోకి రాగానే మనిషి వాసన తగుల్తుందేమో కుక్కని వదిలేసి మన వైపు ప్రయాణం మొదలు పెడతాయి .చూసుకుంటే అదృష్టం లేకుంటే వాటికారోజు ఫెస్టివల్ .మా ఇంటికొచ్చే వాళ్ళంతా హడలి పోతుంటారు .పాములు అదో రకం మనల్ని చూసి తప్పుకుంటాయి జలగలు అలా కాదు కదా మనల్నే టార్గెట్ చేసుకుంటాయి మనల్ని దొరకబట్టుకుని కాస్త లోకల్ అనస్తీశియ ఇచ్చి మన రక్తం పీలుస్త్హాయి .అదీ ఇవాళ పాము కప్ప విషయం ఆ పాము అట్లా నా బ్లాగ్ లో ఫోటో ఐంది .నా పోస్టుకో విషయమైంది ....

పల్లబ్ దేబ్ నాథ్

మేము ఇవాళ పల్లవ్ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళాం .బెంగాల్ కాటన్ చీరలకు ప్రసిద్ధి .మనం బెంగాలి కాటన్ అని పిలిచే చీరల్నే వీళ్ళు తాతేర్ సాదీ అని పిలుస్తారు ..ఒకప్పుడు ఇవి కుటీర పరిశ్రమలుగా కళకళ లాడుతూ ఉండేవి .ఇప్పుడు పవర్ లూం రాక హ్యాండ్ లూం ని బాగా దెబ్బ తీసింది .ఇప్పుడు భారత దేశం లోని అన్ని ప్రాంతాల లాగానే బెంగాల్ లో కూడా చేనేత దెబ్బ తిన్నది .కుటీర పరిశ్రమగా ఎవరూ చీరలు నేయడం లేదు .

బెంగాల్ లోనూ అస్సాం లోనూ మనం వాడే టవల్ కి బదులుగా " గంచా "అనే నూలు బట్టను టవల్ గా వ్యవహరిస్తారు .చాలా పలుచగా ఉండి సులువుగా తడిని పీల్చుకుని ఉతికేందుకు సులువుగా ఉండి త్వరగా ఆరి పోతాయి . ఇప్పుడు బెంగాల్ లో చేనేత కేవలం గంచా అనే ఈ వస్త్ర విశేషం మీద ఆధార పడి నడుస్తుంది .పల్లబ్ వాళ్ళ ఇంట్లో దాదాపు పదిహేను మగ్గాలు ఉన్నాయ్ .ఈ మగ్గాల ఫై వాళ్ళ ఇంట్లో వాళ్ళు ఎవరూ పని చేయరు .వాళ్ళు యజమానులు .చేనేత కారులు నేస్తారు .నాలుగు గంచాలు కలిపి ఒక తానుగా వ్యవహరిస్తారు .అలాటి తానులు ఒక వ్యక్తి రోజుకు ఆరేడు నేయగలదు .ఒక తానుకు పద్దెనిమిది రూపాయలు కూలి .హోల్ సెల్ లో నాలుగు గంచాల విలువ ఒంద .బయట ఒక్కో గంచా విలువ యాబై రూపాయలు.అట్లా పల్లబ్ వాళ్ళ ఇళ్ళంతా ఈ గంచాలతో నిండి పోయి ఉంటుంది .మేము కొన్ని గంచాలు తీసుకున్నాం .వాళ్ళ ఇంట్లో పెంపుడు పావురాలు గూళ్ళు చాలా ముచ్చటగా కనిపించే .ఇంకా పాపాయి అక్కడ రాట్నం కూడా చూసింది .